J
I
K
A
B

محورهاي فعاليت

 





تاريخچه عكسبرداري هوائي در ايران

 

يكي از روشهاي متداول تهيه نقشه بويژه نقشه‌برداري از مناطق وسيع و شهرهاي بزرگ و نيز مناطقي كه امكان نقشه برداري زميني در آنها وجود ندارد، نقشه برداري هوائي يا روش فتوگرامتري مي‌باشد كه پس از طراحي پرواز و عكسبرداري هوايي، نقشه با طي مراحل تبديل عكس به نقشه، تهيه مي گردد.
اولين عكسبرداري هوائي در ايران در سال ۱۳۳۱ از حوزه زاينده رود اصفهان  توسط شركت K.L.M به منظور انجام امور عمراني آن حوزه انجام گرفت. از سال ۱۳۳۲ با آغاز فعاليت سازمان نقشه برداري كشور، به صورت پيوسته عكسبرداري هوايي انجام گرفته‌ است
بطور كلي عكسبرداري پوششي كشور ( از تمامي مناطق كشور ) در مقياس‌هاي پنجاه و پنج هزارم مربوط به دهه سي هجري شمسي، بيست هزارم مربوط به دهه چهل و چهل هزارم مربوط .به دهه هفتاد انجام گرفته است. همچنين عكسبرداري هوايي ده‌هزارم و پنج هزارم از اكثر شهرهاي كشور از سال 1335تا كنون توسط سازمان نقشه برداري كشور انجام گرفته است.
اولين سري عكسهاي هوائي سراسري ايران را يك شركت آمريكائي در سال 1955 تا 1957ميلادي  (1334 تا 1336هجري شمسي ) با مقياس 1:50000 و 1:55000 تهيه كرد. در اين پروژه تكميل و برطرف كردن نواقص مربوط به مناطق مرزي، 13 سال بطول انجاميد . اصلي ترين هدف در اين عكسبرداري تهيه نقشه پوششي 1:50000 و 1:250000 بود.
سري دوم عكسبرداري پوششي ايران توسط سازمان نقشه برداري كشور با مقياس 1:20000 از سال 1343 (1964 ميلادي) آغاز و تا سال 1349بخش عمده اي از كار انجام گرديد. با توجه به قانون ملي شدن جنگل‌هاي كشور (مصوب 27/10/1341 هيأت‌وزيران) و نيز ماده 9 آيين نامه اجرايي قانون تعيين تكليف اراضي اختلافي موضوع اجراي ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداري مصوب 16/7/1373، يكي از منابع قابل استناد در زمينه تشخيص اراضي ملي از مستثنيات، عكس هاي هوائي پوششي كشور در سالهاي 1345 تا 1349 مي باشد.
در شكل زير وضعيت عكسهاي هوائي 1:20000 مذكور و سازمان متولي واگذاري آن نشان داده شده است

 


سري سوم عكسبرداري سراسري از سال 1370 در مقياس 1:40000 آغاز گرديد و تا سال 1384 به پايان رسيد و هدف از اين عكسبرداري تهيه نقشه هاي پوششي 1:25000 مي باشد.
در سال 1335 اكثر شهرهاي بزرگ ايران در دو مقياس 1:6000 و بعضاً 1:12500 مورد عكسبرداري هوائي قرار گرفتند.
در سالهاي اخير و با پيشرفت تكنولوژي تصوير برداري رقومي كه بصورت رنگي در 4 باند آبي، سبز، قرمز و مادورن قرمز انجام مي‌گيرد، تحولي بزرگ در تهيه نقشه‌هاي شهري و اطلاعات مكاني ايجاد گرديده است. عكسبرداريهاي سازمان نقشه برداري تا سال 1389 بصورت آنالوگ و سياه و سفيد بوده است ولي از ابتداي سال 1390 به بعد عكسبرداري هوائي بصورت رقومي و در چهار باند برداشت شده است.
در راستاي تفاهم نامه قرارداد في مابين سازمان نقشه برداري كشور با سازمان جنگلها و مراتع اي با هدف تهيه نقشه كاداستر اراضي، عكسبرداري هوايي رقومي از استانهاي مختلف كشور انجام شده است.
اين عكسها از ارتفاع حدود 2800 متري سطح آبهاي آزاد و با دوربين Ultracam XP كه روي هواپيمايDornier نصب مي‌باشد، انجام گرديده است.

 

 



با توجه به اينكه نقشه هاي حاصل از اين عكسها بصورت سه بعدي تهيه مي‌گردد، داشتن پوشش مشترك طولي و عرضي ضروري مي‌باشد. پوشش عكسها در اين پروژه بيش از 70% و پوشش عرضي حدود 40% مي‌باشد. ابعاد هر پيكسل زميني كه نشان دهنده قدرت تفكيك مكاني مي‌باشد ده سانتيمتر و در سه باند رنگي و يك باند مادون قرمز تصويربرداري شده است. مقادير هر رنگ بصورت 8 بيتي (256 گام رنگي) براي هر پيكسل ذخيره مي‌گردد.
هر تصوير داراي 86 ميليون پيكسل مي‌باشد و هر عكس منطقه اي حدود 86 هكتار روي سطح را زمين پوشش مي‌دهد.
كاربرد اصلي اين تصاوير در تهيه نقشه سه بعدي شهري و نيز عكس نقشه مي‌باشد كه پس از اجراي عمليات ميداني براي اخذ نقاط كنترل زميني با گيرنده هاي GPS حرفه اي و نيز انجام مثلث بندي هوايي براي ترسيم عوارض سه بعدي آماده مي‌شود. شناسايي سه بعدي عوارض و ترسيم آن بوسيله دستگاه‌هاي مخصوص فتوگرامتري مرحله اصلي تهيه نقشه از عكس هوايي مي‌باشد.
محصول نهايي تصاوير هوايي، نقشه برداري از شهر كه بصورت رقومي و سه بعدي تهيه مي‌گردد و نيز تصاوير زمين مرجع شده رقومي مي‌باشد كه بعنوان اطلاعات مكاني شهري قابل استفاده مي‌باشد. علاوه بر بررسي تغييرات شهري وگسترش شهر، تهيه اطلاعات سه بعدي شهر، جانمايي عوارض شهري و معابر شهر و بطور كلي اطلاعات مكاني پايه براي سامانه اطلاعات مكاني GIS شهري از كاربردهاي اين تصاوير مي‌باشد.

 برگشت

 

 

 

 

 

پايگاه داده مكاني پايه كشور



مقدمه
ايده اصلي ايجاد اين پايگاه داده مكاني كشور بر اساس نيازي كه براي بازنگري نقشه‌هاي مقياس 1:25000 احساس مي‌شد، در سال 1390 در اداره كل نقشه برداري شمالشرق بنا نهاده شد. اين نقشه‌ها، كه در جريان طرحي مبني بر تهيه نقشه‌هاي پوششي كشور با مقياس 1:25000 به اتمام رسيده است، شامل اطلاعات مكاني و توصيفي مي‌باشند. پايگاه داده مكاني مذكور در سالهاي 1391 و 92 به كل كشور تعميم داده شده و اقدامات انجام شده روي كليه بلوكهاي كشور در حال پياده سازي مي باشد.
اطلاعات برداري، رستري و توصيفي جمع‌آوري‌شده در قالب شيت بوده و به منظور استفاده مناسب از آنها نياز به يك پايگاه داده‌هاي مكاني مي‌باشد. اين مهم از طريق اتصال و هماهنگ‌سازي اين نقشه‌ها در قالب يك نقشه كلي ميسر مي‌باشد. بر اساس استاندارد تهيه نقشه‌هاي 25000 در سازمان نقشه‌برداري پس از استخراج اطلاعات برداري به روش فتوگرامتري هوايي نقشه‌ها گويا مي‌شوند و اطلاعات توصيفي مربوط به عوارض به آنها متصل مي‌شود. اين اطلاعات در نرم افزار مايكرواستيشن و با كمك يك نرم افزار پايگاه داده مانند Oracle يا Access به عوارض متصل مي‌شوند. پايگاه داده پوششي كشور براي 144 بلوك كشور در اداره كل نقشه‌برداري شمالشرق با استفاده از اين دو منبع داده و با طراحي ساختار داده مناسب نقشه هاي پوششي و اجراي مراحل آماده سازي داده ها از قبيل تبديل مختصات، اصلاح ساختار هندسي و توصيفي، يكپارچه سازي عوارض در سطح بلوك و ... توليد گرديد.
در كنار پايگاه داده مكاني 1:25000 كشور، پايگاه داده هاي مكاني نقشه هاي بزرگ مقياس و نيز پايگاه داده مكاني رستري كه در برگيرنده تصاوير ماهواره اي و عكسهاي هوائي (عكسهاي آنالوگ كه با كيفيت مناسب اسكن گرديده و نيز تصاوير رقومي رنگي)  پيش بيني گرديده است كه در كنار هم پايگاه داده اطلاعات مكاني كشور را تشكيل ميدهد.
 
ساختار داده DataModel
با توجه به اهداف اوليه طراحي پايگاه داده مكاني پايه كشور كه در برگيرنده نقشه هاي پوششي 1:25000 مي باشد ساختار اين پايگاه براساس استاندارد هاي سازمان نقشه برداري و به منظور هماهنگ‌سازي اطلاعات با نقشه‌هاي خروجي NTDB ، ديتا مدل مطابق با اين استاندارد ايجاد شده و فيلدهاي مربوطه با نام‌هاي اصلاح‌شده وارد مي‌گردند. البته برخي فيلدها كه داراي نام‌هاي غيرمتعارف بودند در حين انتقال اطلاعات تصحيح شدند. پايگاه داده طراحي‌شده از 9 مجموعه تشكيل شده است كه عبارتند از:
الف- مجموعه مرزها  (Boundary):
ب- مجموعه ساختمان‌ها (Building):
ج- مجموعه سازه‌ها (Construction):
د- مجموعه نقاط كنترل (Control Points) :
ه- مجموعه هيدروگرافي (Hydrography):
و- مجموعه هيپسوگرافي (Hypsography):
ز- مجموعه تجهيزات زيربنايي (Infrastructure Instrument):
ح- مجموعه شبكه راه‌ها (Transportation Network):
ط- مجموعه گياهي (Vegetation):
  1-مراحل اجراي پروژه
اجراي پروژه با انتقال نقشه هاي پايه 1:25000 شرق كشور به پايگاه داده مكاني كه قرار گرفته بود، آغاز گرديد.
در مراحل بعد اصلاح ساختار اطلاعات بر اساس ساختار مورد تائيد سازمان انجام گرديده و پايگاه داده مكاني شكل گرفت
ساير مراحل و جزئيات اجراي آن در ادامه آمده است.

2-1) انتقال اطلاعات:
انتقال اطلاعات مكاني و توصيفي از روي فايلهاي اصلي آنها در محيط MicroStation V8i صورت گرفته و با استفاده از روش برنامه‌نويسي MDL، اطلاعات هر عارضه به پايگاه داده و كلاس مربوطه اضافه شدند. در اين مرحله هر شيت به طور مجزا بررسي شده و همه المانها با توجه به مشخصات هندسي و گرافيكي و اطلاعات توصيفي به كلاس مربوطه منتقل مي‌شوند. در اين ميان اگر عارضه‌اي داراي مشخصه اشتباه باشد و يا اطلاعات توصيفي به آن متصل نشده باشد به كلاس خطاها برده مي‌شود تا در مرحله اديت وضعيت صحيح عارضه مشخص گردد. اين روند در نرم افزار MicroStation و با استفاده از ماژول‌هايMicroStationSDK و ArcEngine صورت مي‌پذيرد.
 
2-2) روند شكل‌گيري پايگاه داده
پايه اين پايگاه داده بر اساس نيازي كه براي بازنگري نقشه‌هاي 25000 احساس مي‌شد بنا نهاده شد. ابتدا با الهام از برنامه ProjectWise در نرم‌افزار مايكرواستيشن كه ارتباطي بين نقشه‌ها در محيط مايكرواستيشن و پايگاه داده‌هاي ArcGIS برقرار مي‌كرد به برنامه‌نويسي در محيط مرتبط باArcGIS اقدام گرديد. در اين راستا به اين نتيجه رسيديم كه بهتر است همه داده‌ها در پايگاه داده قرار گيرند كه بتوان از آنها در محيط ويرايش مايكرواستيشن استفاده نمود و مايكرواستيشن فقط به عنوان محيط ويرايش اطلاعات استفاده شود. چون ArcGIS از محيط پيشرفته و كاربرپسندي براي ويرايش اطلاعات برخوردار نيست لذا  اين تصميم گرفته شد.
در دستورالعمل تهيه نقشه‌هاي 25000 سازمان نقشه‌برداري كشور اطلاعات مكاني پس از ويرايش نهايي با كمك يك بانك اطاعاتي به اطلاعات توصيفي متصل مي‌شوند كه اين محصول را NTDB يا پايگاه اطلاعات ملي ناميده‌اند. لذا اين اطلاعات بايد وارد پايگاه داده در محيط ArcGIS مي‌شود. ورود اطلاعات بصورت غير اتوماتيك، هم زمان زيادي را صرف مي‌كند و هم اشتباهات كاربر باعث تغيير در برخي اطلاعات مي‌شود. اين روند با استفاده از برنامه WriteSheet2SDE  انجام مي‌پذيرد.
در اين برنامه ابتدا پايگاه داده‌اي كه مي‌خواهيم خطاهاي آن رفع گردد انتخاب مي‌كنيم. با انتخاب هر كدام از انواع خطاها (نقطه‌اي، خطي و سطحي) خطاهاي مورد نظر بارگذاري شده و در هر بار انتخاب خطاي جديد توسط كليدهاي طراحي شده مي‌توان خطاهاي ديگر را مشاهده نمود. نمايش خطاها به اين گونه است كه در فايلي موقتي عارضه‌اي مشابه با عارضه اشتباه (نقطه‌اي، خطي يا سطحي ) ترسيم مي‌شود و براي نمايان بودن آن عارضه، المان ترسيم شده در حالت انتخاب ديده مي‌شود. همچنين فايل نقشه‌اي كه اين خطا در آن رخ داده به فايل موقتي الصاق مي‌گردد تا كاربر بتواند به راحتي نوع عارضه خطادار را تشخيص دهد.
در نهايت هر بلوك در يك پايگاه داده از نوع FileGeodatabase آماده مي‌گردد. در اين پايگاه خطوط و چندضلعي‌ها در حاشيه شيت‌ها از هم جدا هستند و براي آنكه به يك پايگاه داده يكپارچه (Seamless) برسيم با استفاده از برنامه‌اي كه با ArcEngine نوشته شده، چندضلعي‌ها و خطوط به هم متصل شده و نيز در صورت وجود خطا در اتصال آنها اين خطاها توسط كاربر بر طرف خواهد شد. در مرحله پاياني اتصال بين بلوك‌ها برقرار خواهد شد كه در نتيجه آن يك پايگاه داده جامع از منطقه بدست مي‌آيد.
  ويژگيهاي GeoDataBase :
داشتن ساختار DataModel
امنيت داده SSL  
سيستم مختصات كارتزين UTM
يكپارچه بودن اطلاعات Seamless
استفاده از اطلاعات NTDB
پيش بيني مشخصات بازنگري در داخل بانك
نمايش داده ها Representation
 
 نمايش  GeoDataBase  :
جهت ايجاد مدل رقومي كارتوگرافي پايگاه داده مكاني استان در مقياس 1:25000 و بر اساس دستورالعمل و استاندارد كارتوگرافي سازمان نقشه برداري، از امكانات پيشرفته محيط ArcGIS در اين زمينه كه با عنوانCartographic Representation مطرح مي شود و نيز ابزارهاي پردازشي اتوماتيك در ماژول كارتوگرافي و ديگر ماژول ها استفاده مي گردد. Representation روشي است جهت سمبولايز نمودن عوارض با استفاده از قوانين تعريف شده توسط كاربر كه بدون تغيير هندسه واقعي عوارض،  جزء خصوصيات يك FeatureClassدر ژئوديتابيس ذخيره مي گردد. يكي از مزاياي اصلي Representation پشتيباني از Override هاي دستي است زيرا كارتوگرافي هميشه تلفيق روش هاي اجرايي اتوماتيك و نيز ويرايش هاي دستي و خاص بر روي عوارض بوده است.
روش اجرايي كار بدين شرح مي باشد كه در ابتدا بايستي براي هر يك از لايه هاي موجود در ژئوديتابيس استان بطور مجزا  Representation تعريف گردد كه شامل شكل (نماد) ، اندازه ها ، رنگ ، ضخامت ، فواصل ، نحوه تكرارها و ... مي باشد. در ايجاد Representation ها ، امكان استفاده و تلفيق يك يا چندين نماد نقطه اي ، خطي و سطحي با يكديگر وجود دارد و شما مي توانيد تركيبات پيچيده را به دلخواه ايجاد نماييد. جهت ايجاد Representation هاي اين مدل ، مراحل اجرايي زير انجام گرفته است كه گزارش آن بصورت مجزا ارائه گرديده است :
طراحي نمادها و ايجاد Truetype فونت از سمبل هاي كارتوگرافي
ايجاد جدول رنگ ها بر اساس استاندارد كارتوگرافي در محيط ArcGIS
اعمال مشخصات كارتوگرافي لايه ها بر اساس استاندارد در قالب Representation
مشكلات پياده سازي استاندارد كارتوگرافي در محيط ArcGIS
مشكلات در دست بررسي در محيط ArcGIS
  سرويس هاي قابل ارائه :
اين پايگاه داده بستر مناسبي را براي ارائه خدمات نقشه‌اي آماده مي‌كند. يكي از روش‌هاي مرسوم ارائه اطلاعات طراحي سرويس‌هايي مبتني بر اين اطلاعات مي‌باشد. كاربران مي‌توانند بنا به درخواست خود لايه‌هاي مورد كاربرد را انتخاب نموده و اين لايه‌ها بصورت يك سرويس در اختيار آنها قرار مي‌گيرد. اين سرويس‌ها به كاربر اجازه افزودن اطلاعات و بررسي‌هاي خاص خواهد داد.

 

 برگشت

 

تاريخچه عكسبرداري شهر مقدس مشهد


يكي از روشهاي متداول تهيه نقشه هاي شهري بويژه در شهر هاي بزرگ كه امكان نقشه برداري زميني در آنها وجود ندارد ،تهيه نقشه از طريق عكسبرداري هوايي و به اصطلاح روش فتوگرامتري مي‌باشد. سابقه عكسبرداري درايران به سال 1334 باز مي‌گردد كه توسط سازمان نقشه برداري كشور انجام مي‌گرفته است. شهر مقدس مشهد نيز از سال 1335 داراي عكس هوائي در مقياس 1:6000 و 1:40000 مي‌باشد. بعد از آن سال مشهد مقدس در سالهاي مختلف عكسبرداري شده است كه برخي از اين عكسها به نقشه تبديل شده اند.
در سالهاي اخير و با پيشرفت تكنولوژي تصوير برداري رقومي كه بصورت رنگي در 4 باند آبي، سبز، قرمز و مادورن قرمز انجام مي‌گيرد، تحولي بزرگ در تهيه نقشه‌هاي شهري و اطلاعات مكاني ايجاد گرديده است. عكس‌هاي شهر مشهد تا سال 1382 آنالوگ و بصورت سياه و سفيد بوده است ولي از سال 1390 به بعد عكسبرداري هوائي بصورت رقومي و در چهار باند برداشت شده است.
ساير شهرهاي استان مانند گلبهار، چناران، قوچان،كلات نادري ، سبزوار نيز براساس قرارداد في مابين سازمان نقشه برداري كشور با سازمان جنگلها و مراتع اي با هدف تهيه نقشه كاداستر اراضي، همزمان با پرواز اخير شهر مقدس مشهد و در مدت دو ماه از 20 فروردين تا 20 خرداد ماه عكسبرداري هوايي رقومي انجام شده است.
اين پرواز از ارتفاع حدود 2800 متري سطح آبهاي آزاد و با دوربين Ultracam XP كه روي هواپيمايDornier نصب مي‌باشد، انجام گرديده است.
با توجه به اينكه نقشه هاي حاصل از اين عكسها بصورت سه بعدي تهيه مي‌گردد، داشتن پوشش مشترك طولي و عرضي ضروري مي‌باشد. پوشش عكسها در اين پروژه بيش از 70% و پوشش عرضي حدود 40% مي‌باشد. ابعاد هر پيكسل زميني كه نشان دهنده قدرت تفكيك مكاني مي‌باشد ده سانتيمتر و در سه باند رنگي و يك باند مادون قرمز تصويربرداري شده است. مقادير هر رنگ بصورت 8 بيتي (256 گام رنگي) براي هر پيكسل ذخيره مي‌گردد.
هر تصوير داراي 86 ميليون پيكسل مي‌باشد و هر عكس منطقه اي حدود 86 هكتار روي سطح را زمين پوشش مي‌دهد.
كاربرد اصلي اين تصاوير در تهيه نقشه سه بعدي شهري و نيز عكس نقشه مي‌باشد كه پس از اجراي عمليات ميداني براي اخذ نقاط كنترل زميني با گيرنده هاي GPS حرفه اي و نيز انجام مثلث بندي هوايي براي ترسيم عوارض سه بعدي آماده مي‌شود. شناسايي سه بعدي عوارض و ترسيم آن بوسيله دستگاه‌هاي مخصوص فتوگرامتري مرحله اصلي تهيه نقشه از عكس هوايي مي‌باشد.
 محصول نهايي تصاوير هوايي، نقشه برداري از شهر كه بصورت رقومي و سه بعدي تهيه مي‌گردد و نيز تصاوير زمين مرجع شده رقومي مي‌باشد كه بعنوان اطلاعات مكاني شهري قابل استفاده مي‌باشد. علاوه بر بررسي تغييرات شهري وگسترش شهر، تهيه اطلاعات سه بعدي شهر، جانمايي عوارض شهري و معابر شهر و بطور كلي اطلاعات مكاني پايه براي سامانه اطلاعات مكاني GIS شهري از كاربردهاي اين تصاوير مي‌باشد.           

 

 برگشت

شبكه هاي مبنايي

 

شبكه ژئودزي كلاسيك :
يكي از قديمي ترين شبكه هاي مبنايي ايران كه با استفاده از دستگاههاي اندازه گيري فاصله زميني و زوايه يا هاي قديمي و اندازه گيري شده اند مي باشد. قبل از انقلاب شكوهمند اسلامي وظيفه هدايت وايجاد و گسترش شبكه ژئودزي در طي سالهاي 1333 الي 1356 بعهده مستشاران خارجي و اغلب نظامي بود.  پس از پيروزي انقلاب اسلامي و اراده ملي براي آباداني برپايه استقلال در جمهوري اسلامي براساس ماده واحده مصوب سال 1358 شوراي انقلاب اسلامي وظيفه كارهاي بنيادي و ژئودزي كشور به سازمان نقشه برداري كشور واگذار گرديد. در اجــراي ايـن مهـم سازمان نقشه بردراي با دعوت از گروهي از كارشناسان ژئودزي ارگانهاي مختلف و تشكيل جلسات مستمر كارشناسي، دستورالعمل ايجاد شبكه ژئودزي درجه يك را تهيه و كار ژئودزي به روش كلاسيك از سال 1363 آغاز شد و تا سال 1369 با ايجاد يك شبكه 242 نقطه اي با فواصل تقريبي 25 تا 60 كيلومتر انجام و مختصات آن محاسبه گرديد. در روش كلاسيك نقاط برروي مناطق مرتفع كوهستاني قرار داشتند تا بتوان ديد مستقيم بين ايستگاهها به منظور اندازه گيري طول و زاويه برقرار گردد. 

 

بنا براين گروه هاي اجرايي همواره با معضلات و مشكلات عديده نظير حمل و نقل در مناطق كوهستاني و صعب العبور، اسكان در چادر و عمليات در شرايط نامساعد جوي و همچنين كار در شب درگير بوده اند. امروزه به دليل پيشرفت هاي به دست آمده در روش هاي اندازه گيري و امكان كشف خطاهاي سيستماتيك و نيز تغييرات ژئوديناميكي پوسته زمين و از طرفي مشكلات  دسترسي  به اين نقاط ، مختصات نقاط اين شبكه ها از كاربرد عملي برخوردار نيستند.

شبكه درجه يك ماهواره اي : با پيشرفت تكنولوژي، سيستم تعيين موقعيت ماهواره اي جايگزين روش سنتي گرديد. شبكه ژئودزي درجه يك ماهواره اي بصورت سه ضلعي بندي با اضلاع متوسط 100 كيلومتر در سطح كشور طراحي گرديد هدف از اين  طراحي  ايجاد يك شبكه ژئودزي همگن در سرتاسر كشور جهت استفاده در تهيه نقشه هاي پوششي و طرح 1:25000 بوده است
اين شبكه در طي سالهاي 1367 تا 1369 ساختمان و اندازه گيري ماهواره اي و مختصات‌آن محاسبه گرديده است. اين شبكه هم اكنون داراي 264 ايستگاه مي باشد كه 38 ايستگاه مشترك با شبكه ژئودزي كلاسيك دارد.

شبكه صفر – در سال 1374 به منظور بالا بردن دقت مطلق و نسبي شبكه هاي ژئودزي،  شبكه صفر ماهواره اي شامل 10 ايستگاه با فواصل تقريبي 600 كيلومتر طراحي و اندازه گيري و محاسبه گرديد كه اين شبكه از طريق دو نقطه به شبكه جهاني ژئودزي اتصال داده شده است. در پي ايجاد اين شبكه محاسبات شبكه درجه يك ژئودزي نيز تجديد گرديد.

شبكه درجه 2 – از سال 1371 طراحي و مشاهدات اين شبكه  با فواصل 15 تا 25 كيلومتر بين نقاط برمبناي مثلث بندي درجه 1 كه به طور تقريبي هر مثلث 7 نقطه و جمعاً بالغ بر 2000 ايستگاه مي شود، انجام و تا كنون به پايان رسيده است نقاط اين شبكه به دليل تراكم مناسب و راه دسترسي ساده تر، سال ها فعاليت هاي سازمان و نيز در پروژه هاي نقشه برداري اجرا شده توسط مهندسين مشاور بخش خصوص مورد استفده قرار گرفته است.

شبكه درجه 3- ازاين شبكه  با توجه به نياز بخش خصوصي و سازمان هاي دولتي  جهت كارهاي مختلف نقشه برداري موردي ، برمبناي بلوك بندي نقشه هاي 1:25000 طراحي و اجرا گرديد در اين طرح  هر بلوك شامل حدود 150 ايستگاه با فواصل 10 تا 15 كيلومتري مي باشد عمليات اجرايي اين شبكه  از سال 1378 آغاز و تعداد بلوك آن انجام و به مرور زمان با توسعه شبكه ژئوديناميك و امكان واگذاري مشاهدات اين شبكه به متقاضيان و اتصال مبناي مختصات پروژ هاي موردي به شبكه مزبور،  ضرورت ادامه آن منتفي گرديد
شبكه هاي مبنايي ژئودزي چند منظو ره ايران : شبكه‌هاي چند منظوره در ابتدا با هدف ايجاد شبكه گراني (ثقل) در كشور ايجاد شدند هدف اول در اين شبكه‌ها، گسترش يكنواخت مشاهدات گراني در كل كشور بود اهداف ديگر شامل انجام مشاهدات ترازيابي دقيق، مشاهدات دقيق GPS و مشاهدات نجومي مي‌باشد كه به منظور مدلسازي ميدان گراني زمين مورد نياز مي‌باشند انجام مشاهدات ترازيابي دقيق وGPS دقيق روي نقاط اين شبكه موجب گرديده است تا اين شبكه از نظر ارتفاعي و مسطحاتي نيز داراي دقت بالايي بوده بطوريكه مي‌توان از مختصات اين شبكه براي انتقال ارتفاع و مختصات مسطحاتي در كشور نيز استفاده نمود ترازيابي دقيق از شبكه ترازيابي كشور به اين ايستگاهها طراحي شد و تعيين موقعيت اين ايستگاه‌ها نيز با استفاده از ايستگاه‌هاي شبكه ژئوديناميك كشور انجام ميگرددبا توجه با انجام مجموعه‌اي از مشاهدات ژئودتيك بر روي ايستگاههاي اين شبكه، اين شبكه‌ها اصطلاحا شبكه‌هاي چند منظوره نام گرفته‌اند
 شبكه مبنايي ژئودزي چند منظوره درجه يك ايران
شبكه چند منظوره مبنايي درجه يك ايران در سال 1382 طراحي گرديد. اين شبكه داراي تراكم 65-45 كيلومتر و براي ايران شامل 700 ايستگاه طراحي شد كه بطور منظم در سطح ايران پراكنده شده‌اند. براساس طراحي اين ايستگاهها، ايجاد آنها عموما بر روي سنگهاي ريشه دار در هر منطقه در نظر گرفته شده است، بنابراين ريسك ناشي از تخريب احتمالي اين ايستگاهها بسيار كاهش يافته و ماندگاري بيشتر آنها به عنوان سرمايه هاي ملي كشور تضمين مي‌گردد
مشا هدات گراني شبكه درجه يك با استفاده از گراني‌سنج‌هاي نسبي و با اتصال به شبكه گراني درجه صفرانجام گرفته است تعيين ارتفاع ايس تگاههاي شبكه درجه يك نيز ب ه روش ترازيابي دقيق هندسي از شبك ه درجه يك و دو  ترازيابي كشور انجام مي‌شود
تعيين موقعيت اين ايستگاهها توسط گيرنده‌هاي  GPS  با پريود 24 ساعته انجام شده است كه اين مشاهدات موجب تعيين دقيق مختصات مسطحاتي اين ايستگاهها مي‌گردد انجام مشاهدات دقيق  GPS  و ترازيابي، امكان استفاده از اين نقاط به منظور كنترل ژئوئيد بعنوان سطح مبناي ارتفاعي به روش  GPS-Leveling را فراهم مي‌آورد
نقاط اين شبكه ها با توجه به تمركز اطلاعات ارتفاعي و  مسطحاتي و نيز برخورداري از دقت مناسب امروزه به عنوان نقاطي ارزشمند مورد توجه متخصصين و نيز شركتها و موسسات نقشه برداري خصوص به عنوان نقاط مبنايي قرار دارند.

 برگشت

نگاهي به طرح تهيه نقشه هاي 1:25000 پوششي كشور


1-مقدمه :
اطلاعات مكاني پايه بويژه نقشه هاي پوششي هر كشور از شاخصهاي توسعه آن كشور بوده و يكي از مولفه هاي مديريت و برنامه ريزي پروژه هاي عمراني كشور بشمار مي رود.
پس از تاسيس سازمان نقشه برداري كشور در سال 1332 عمليات عكسبرداري به مقياس 1:55000 در سالهاي 1335 تا 1337 براي كل كشور انجام گرديد. اين پرواز در راستاي طرح تهيه نقشه هاي موسوم به عمليات مشترك ( اين نقشه ها براي عمليات مشترك زميني دريايي و هوايي و هوابرد و ژاندارمري و ... تهيه شده است) انجام گرفت و هدف تهيه نقشه با مقياس 1:250000 بود. باتوجه به اينكه بالاترين سقف پرواز مقياس 1:55000 بود، عكسبرداري در اين مقياس انجام شد و با توجه به محدوديت ميز دستگاه هاي آنالوگ قديمي (مولتي پلكس) نقشه ها با مقياس 50000 تبديل گرديد و از پلات هاي 1:50000 نقشه هاي 1:250000 تهيه شد. بعد از گذشت چند سال از پلات هاي 1:50000 نقشه هاي 1:50000 تهيه گرديد. به همين دليل با توجه به طراحي اوليه، دقت نقشه هاي 1:50000 متناسب با اين مقياس نيست.
سري دوم عكسبرداري پوششي ايران توسط سازمان نقشه برداري كشور با مقياس 1:20000 از سال 1343 (1964 ميلادي) آغاز و تا سال 1349بخش عمده اي از كار انجام گرديد. با توجه به قانون ملي شدن جنگل‌هاي كشور (مصوب 27/10/1341 هيأت‌وزيران) و نيز ماده 9 آيين نامه اجرايي قانون تعيين تكليف اراضي اختلافي موضوع اجراي ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداري مصوب 16/7/1373، يكي از منابع قابل استناد در زمينه تشخيص اراضي ملي از مستثنيات، عكس هاي هوائي پوششي كشور در سالهاي 1345 تا 1349 مي باشد.
در دهه هفتاد و دوران سازندگي، توليد نقشه هاي پوششي كشور با مقياس مناسب در قالب طرح تهيه نقشه هاي 1:25000 بعنوان يكي از فعاليتهاي اصلي سازمان نقشه برداري كشور برنامه ريزي گرديد. بود. اين نقشه ها به عنوان اولين محصول رقومي پوششي كشور، تحولي در اطلاعات مكاني كشور محسوب مي شود و سبب ارتقاء قابل توجه منابع اطلاعاتي علوم ژئوماتيك در سال هاي بعد در كشور شده است.
خط توليد نقشه هاي 1:25000 بعنوان پايه اطلاعات مكاني از سال 1368 آغاز گرديده و در سال 1387 به پايان رسيد. چند سال نخستين اجراي طرح، عمدتا به نحوه اجراي طرح،  تهيه دستورالعملهاي فني و برنامه ريزي هاي اجرائي پرداخته شده و نقطه عطف خط توليد اين نقشه ها به سالهاي 1372 تا 1382 مربوط مي شود. در سالهاي 1383 تا 1387 با توجه به اينكه نقشه بخش قابل توجهي از مناطق كشور تهيه شده بود و عمدتا مناطق مرزي فاقد نقشه بودند، سرعت توليد نقشه هاي 1:25000 كاهش يافت. البته تغيير مديريت كلان كشور و متعاقب آن تغيير مديريت در سازمان نقشه برداري بر اين امر بي تاثير نبود.
در همين سالها با توجه به گذشت زمان زياد از توليد اولين نقشه هاي 1:25000، موضوع بازنگري و بهنگام سازي اين نقشه ها نيز مطرح گرديد كه البته با جديت مناسبي پيگيري نگرديد.
2-منبع داده :
 بر اساس طرح اوليه منبع داده براي تهيه نقشه هاي 1:25000 عكسهاي 1:70000 براي مناطق بياباني و عكسهاي هوائي به مقياس 1:40000 براي ساير مناطق پيش بيني شده بود كه كه اجراي طرح كليه عكسهاي هوائي با مقياس 1:40000  با پوشش طولي 60 و پوشش عرضي 20 درصد عكسبرداري گرديد. در حدود سالهاي 2005 ميلادي ( 1384 شمسي ) كه بسياري از مناطق كشور عكسبرداري و تهيه نقشه گرديده بود، با توجه به اينكه در بخشي از قسمتهاي مرزي كشور امكان پرواز وجود نداشت، از تصاوير ماهواره اي Spot با قدرت تفكيك  2.5 متر براي تكميل نقشه هاي پوششي استفاده گرديد (سالهاي 1383تا 1387). با توجه به اينكه اين تصوير استرئو نبود، علاوه بر تصاوير مناطق مرزي، مدل رقومي زمين Spot نيز با قدرت تفكيك 30 متر نيز براي استخراج عوارض ارتفاعي خريداري گرديد.  
 
3- بلوك بندي و شيت بندي نقشه هاي 1:25000 :
با توجه به استانداردهاي نقشه هاي متوسط مقياس هر شيت 1:25000 به ابعاد 7.5*7.5 درجه طول و عرض جغرافيائي مي باشد. بر همين اساس كل كشور به 132 بلوك 1.5 درجه طول جغرافيائي در 1 درجه عرض جغرافيائي تقسيم گرديد كه به هر قسمت اصطلاحا يك بلوك 1:250000 گفته مي شود و هر بلوك شامل شش شيت 1:100000 ، و هر شيت 1:100000 شامل چهار شيت 1:50000 و هر شيت 1:50000 شامل 4 شيت 1:25000  مي باشد.
 
4-خط توليد تهيه نقشه هاي 1:25000

5-محصولات جانبي:
در طرح تهيه نقشه هاي 1:25000 ، هدف فقط يك نقشه متوسط مقياس نبود بلكه محصولات زيادي در كنار اين نقشه ها برنامه ريزي گرديده بود و توليد نقشه با مقياسهاي كوچكتر نيز پيش بيني گرديده بود.
5-1-كارتوگرافي:
يكي از محصولات اصلي نقشه هاي پوششي كشور كه در سالهاي اوليه شروع طرح مورد استقبال كاربران قرار گرفت ، محصول كارتوگرافي اين نقشه ها بود كه پس از مراحل تبديل و ويرايش با هدف تهيه نسخه چاپي نقشه ها تهيه مي گرديد.
اين محصول بصورت فايل و با فرمت Dgn و Dwg به كاربران ارائه مي گرديد.
هر شيت نقشه 1:25000 كارتوگرافي شامل نُه فايل مي باشد كه چهار فايل آن مربوط به اطلاعات اصلي نقشه ، يك فايل مربوط به كادر و اطلاعات هر شيت نقشه و چهار فايل مربوط به لژاند نقشه ها مي باشد كه چهار فايل اخير براي كل بلوك يكسان است و به همين دليل با شماره بلوك  نامگذاري گرديده است.

National Topographic DataBase NTDB-5-2 :
از ابتداي طراحي خط توليد نقشه هاي پوششي 1:25000 ، ارائه نسخه TDB(Topographic DataBase)   اين نقشه ها جزء اهداف اساسي اداره كل اطلاعات مكاني سازمان نقشه برداري كشور قرار گرفته و  به موازات توليد نقشه هاي رقومي در اداره پايگاه توپوگرافي توليد شده است. اين محصول از تجميع و ساماندهي داده هاي رقومي و اطلاعات توصيفي كه با انجام عمليات ميداني جمع آوري شده است شكل گرفته و قابليت نگهداري و بازيابي توامان اطلاعات رقومي و توصيفي را دارا  بوده و پايه تمامي پايگاه هاي شكل گرفته در مقياس 1:25000 مانند GeoDatabase و پايگاه نام هاي جغرافيايي محسوب مي شود.
محصول TDB نقشه هاي پوششي به دليل دربرگرفتن تمامي كشور به عنوان NTDB در سازمان نقشه برداري كشور شناخته مي شود. اطلاعات گرافيكي و هندسي اين محصول با فرمتDGN  و اطلاعات توصيفي آن با فرمت DMP ذخيره سازي شده است. لازم به ذكر است در روند توليد اين محصول به سبب تغييرات در نرم افزارهاي مورد استفاده در بخشي از نقشه هاي NTDB ذخيره سازي اطلاعات توصيفي با فرمت MDB صورت گرفته است. 
 
ShapeFile-5-3:
نقشه هاي پوششي 1:25000 در فرمت NTDB حاوي اطلاعات ارزشمندي مي باشند ولي به دليل محدوديت هايي مانند:
پيچيده بودن ساختار و عدم امكان استفاده مناسب از سوي عمده كاربران
ذخيره سازي جداگانه اطلاعات توصيفي و مكاني(در فرمت هاي مختلف)
عدم امكان انجام بسياري از تحليل هاي مكاني 
دچار نقصان بوده و از سوي ديگر با گسترش روزافزون نرم افزارهاي كاربردي در حيطه سامانه هاي اطلاعات مكاني و نياز كاربران مختلف نقشه هاي پوششي 1:25000 در فرمت هاي قابل استفاده در اين نرم افزارها سبب ارائه اين نقشه ها در فرمت و ساختار Shape File گرديد. توليد اين محصول با استفاده از نقشه هاي NTDB توليد شده در اداره كل سامانه ها و زيرساخت هاي اطلاعات مكاني، توسط اداره پايگاه داده توپوگرافي صورت گرفته است. اين نقشه ها بر مبناي استاندارهاي تدوين شده در سازمان نقشه بردراي كشور توليد شده است .
لازم به ذكر است در اين محصول از نقشه هاي 1:25000 قطع بندي نقشه ها در حد نقشه هاي 1:250000(بلوك 1:25000) مي باشد و در طي مراحل توليد، تمامي عوارض سطحي و برخي از عوارض خطي در حد بلوك 1:25000 يكپارچه سازي شده اند. در اين فرمت امكان ذخيره سازي توام داده هاي مكاني و توصيفي وجود دارد. ازجمله ويزگي هاي بارز اين محصول امكان دسترسي به پهنه هاي بزرگ از نقشه هاي پوششي 1:25000 و استفاده از آنها در پروژه هاي منطقه اي، استاني و ملي مي باشد ، يكي ديگر از مشخصه هاي اين فرمت  متداول بودن آن و امكان تبديل آن به فرمت هاي ديگر است.
توليد نقشه هاي پوششي 1:25000 كشور در بازۀ زماني نسبتاً طولاني صورت گرفته كه اين موضوع در كنار تغيير فرآيندها و نرم افزارهاي مورد استفاده، ارتقاي دستورالعمل هاي كاري و... سبب ايجاد برخي اختلافات ذاتي و فني داده ها در محصولShape File  شده است كه جهت رفع اين مشكلات و بهبود كيفيت داده ها در تمامي بلوك هاي نقشه هاي پوششي، فرآيندي به نامGeometric Enhancement تعريف و بر روي تمامي داده ها اعمال گرديده است. اين فرآيند عمدتاً شامل دو بخش ساختاري و هندسي بوده كه در بخش ساختاري، يكسان سازي نام لايه ها، نام جداول، نام و اندازه فيلدها و... مد نظر بوده و در بخش هندسي نيز با توجه به مقياس و ويژگي هاي داده، مجموعه اي از قوانين توپولوژي جهت ارتقاء كيفيت اعمال شده است. لازم به يادآوري است كه استانداردهاي استفاده شده در اين محصول همان استانداردهايShape File  مي باشد.
 
5-4- جنراليزاسيون نقشه هاي 1:25000:
با توليد نقشه هاي 1:25000 امكان جنراليزه نمودن اين نقشه و توليد نقشه هاي كوچك مقياس تر و نيز اطلسها و نقشه هاي موضوعي نيز امكانپذير مي باشد.
در همين راستا همزمان با توليد نقشه هاي 1:25000 سازمان نقشه برداري كشور با تدوين دستورالعمل هاي مربوطه اقدام به تهيه نقشه هاي 1:50000 ، 1:100000 ، 1:250000 و ... نمود. همچنين توليد نقشه هاي استاني و شهرستاني ، نقشه هاي موضوعي مانند نقشه راهها ، اطلسهاي تخصصي از محصولات ديگر نقشه هاي پوشششي كشور مي باشد.

5-4- پايگاه داده‌هاي مكاني  1:25000  كشور  :
ايده اصلي ايجاد اين پايگاه داده مكاني كشور بر اساس نيازي كه براي بازنگري نقشه‌هاي مقياس 1:25000 احساس مي‌شد، در سال 1390 در اداره كل نقشه برداري شمالشرق بنا نهاده شد. اين نقشه‌ها، كه در جريان طرحي مبني بر تهيه نقشه‌هاي پوششي كشور با مقياس 1:25000 به اتمام رسيده است، شامل اطلاعات مكاني و توصيفي مي‌باشند. پايگاه داده مكاني مذكور در سالهاي 1391 و 92 به كل كشور تعميم داده شده و اقدامات انجام شده روي كليه بلوكهاي كشور در حال پياده سازي مي باشد.
اطلاعات برداري، رستري و توصيفي جمع‌آوري‌شده در قالب شيت بوده و به منظور استفاده مناسب از آنها نياز به يك پايگاه داده‌هاي مكاني مي‌باشد. اين مهم از طريق اتصال و هماهنگ‌سازي اين نقشه‌ها در قالب يك نقشه كلي ميسر مي‌باشد. بر اساس استاندارد تهيه نقشه‌هاي 25000 در سازمان نقشه‌برداري پس از استخراج اطلاعات برداري به روش فتوگرامتري هوايي نقشه‌ها گويا مي‌شوند و اطلاعات توصيفي مربوط به عوارض به آنها متصل مي‌شود. اين اطلاعات در نرم افزار مايكرواستيشن و با كمك يك نرم افزار پايگاه داده مانند Oracle يا Access به عوارض متصل مي‌شوند. پايگاه داده پوششي كشور براي 144 بلوك كشور در اداره كل نقشه‌برداري شمالشرق با استفاده از اين دو منبع داده و با طراحي ساختار داده مناسب نقشه هاي پوششي و اجراي مراحل آماده سازي داده ها از قبيل تبديل مختصات، اصلاح ساختار هندسي و توصيفي، يكپارچه سازي عوارض در سطح بلوك و ... توليد گرديد.
در كنار پايگاه داده مكاني 1:25000 كشور، پايگاه داده هاي مكاني نقشه هاي بزرگ مقياس و نيز پايگاه داده مكاني رستري كه در برگيرنده تصاوير ماهواره اي و عكسهاي هوائي (عكسهاي آنالوگ كه با كيفيت مناسب اسكن گرديده و نيز تصاوير رقومي رنگي)  پيش بيني گرديده است كه در كنار هم پايگاه داده اطلاعات مكاني كشور را تشكيل ميدهد.
پايگاه داده مكاني 1:25000 كشور از طريق سرويسهاي نقشه اي تحت وب WMS براي دستگاههاي دولتي قابل ارائه مي باشد.
اطلاعات بيشتر در زمينه پايگاه داده مكاني پايه كشور
 
6-بازنگري نقشه هاي 1:25000
اكنون كه بيش از 16 سال از توليد اولين نقشه هاي طرح 1:25000 و 4 سال از پرواز اولين بلوك بازنگري مي گذرد و خط توليد اين نقشه ها شاهد تغييرات زيادي بوده است ، بررسي و تحليل خط توليد ، حجم و فرمت و نحوه داده هاي استخراج شده ، نحوه ارائه محصولات طرح ، ميزان و نحوه استفاده كاربران از اين نقشه ها و محصولات اين طرح و مقوله بازنگري ضروري بنظر مي رسد.
در سال 1389 دستورالعملي در زمينه بازنگري نقشه هاي 1:25000 توسط اداره كل نقشه برداري هوائي سازمان نقشه برداري ارائه گرديد كه به تفصيل مطالبي در زمينه منابع بازنگري ، روشها و فرآيند آن ارائه گرديد.
مديريت نقشه سازمان مديريت و برنامه ريزي خراسان رضوي از سال 1387 بازنگري 2 بلوك كازرون 98 و سبزوار 29 را آغاز نمود. نقشه هاي اوليه اين دو بلوك در سال 1372 و با استفاده از دستگاههاي نيمه تحليلي تبديل گرديده بود.
با توجه به طرح اوليه نقشه هاي پوششي كشور و جمع آوري حدود 170 لايه اطلاعاتي در سطح كشور و حجم بالاي اطلاعات مكاني برداشت شده در مرحله تهيه اين نقشه ها كه باعث طولاني شدن زمان تهيه نقشه ها گرديد، به نظر مي رسد با پتانسيل فعلي سازمان نقشه برداري امكان برداشت و بازنگري اين حجم داده عملا امكانپذير نمي باشد. همچنين با توجه به بالا رفتن توان فني دستگاههاي اجرائي پيشنهاد مي گردد سازمان نقشه برداري كشور ضمن تعامل سازنده با دستگاههاي اجرائي بويژه اعضاي شوراي كاربرانGIS كه بيشترين استفاده را از نقشه هاي پوششي كشور دارند، با نظارت بر روند توليد و آماده سازي لايه هاي اطلاعاتي هر دستگاه نسبت به تكميل اطلاعات هندسي و توصيفي نقشه هاي پايه كشور اقدام نمايد.
 

 برگشت

زمين مرجع نمودن نقشه هاي قديمي سازمان نقشه برداري كشور

 


آرشيو سازمان نقشه برداري كشور زمين شامل نقشه هاي قديمي بالغ بر يكصد هزار برگ مي باشد كه بصورت آنالوگ از روشهاي مختلف بويژه روش فتوگرامتري تهيه شده است. مرجع نمودن اين نقشه ها با هدف ساماندهي آرشيو نقشه هاي سازمان، از سال 1397به اداره كل نقشه برداري شمالشرق محول گرديده است.
از پيامدهاي اجراي اين پروژه علاوه بر زمين مرجع نمودن اين تعداد نقشه قديمي كه هدف اصلي پروژه مي باشد، تهيه اندكس اين نقشه ها مي باشد كه براي پاسخگوي به متقاضيان بسيار كارامد خواهد بود.
مراحل اصلي اين پروژه شامل زمين مرجع كردن نقشه ها ، انتقال از سيستم مختصات اوليه به سيتم مختصات WGS84 و تهيه اندكس مي باشد.
1- مراحل اجرائي پروژه
عمليات زمين مرجع نمودن نقشه در دو مرحله دستي و نيمه اتوماتيك انجام مي‌گيرد كه در مرحله دستي فعاليتهاي جانمائي و تهيه اندكس اوليه انجام گرفته و در مرحله نيمه اتوماتيك، نقشه ها از مختصات اوليه به سيستم مختصات UTM-WGS84 منتقل گرديده، اندكسهاي آماده شده به Shape File  تبديل گرديده و به هر شيت  Attribute مناسب الصاق مي‌گردد و شيتها براساس كادر هر نقشه برش داده مي شوند.
عمده نقشه هاي قديمي داراي سيستم مختصات ED50 و يا محلي مي‌باشند، كه براي بهره برداري مناسب از آنها ، بايد به سيستم مختصات UTM-WGS84 تبديل گردند. براي اين منظور بايد نقاطي در هر دوسيستم اوليه و WGS84 بعنوان نقاط كنترل گرفته شود تا با استفاده از آن بتوان ترانسفورماسيون را اعمال نمود.
مراحل اجرائي اين پروژه را مي توان در 5 مرحله بشرح زير برشمرد:

 

رديف مرحله درصد جزئيات مراحل
  1.  
زمين مرجع نمودن نقشه 50
  • آماده سازي اندكس پيش فرض متناسب با منطقه
    زمين مرجع كردن نقشه از طريق شبكه ها
    برآورد ميزان خطاي زمين مرجع
  1.  
تهيه اندكس 15
  • ترسيم اندكس نقشه
  1.  
نقطه گيري 15
  • آماده سازي نقشه رقومي يا تصوير ماهواره اي
    نقطه گيري
    برآورد خطا و كاهش آن
  1.  
ترانسفورماسيون 10
  • اجراي Script  ترانسفورماسيون
  1.  
حدكار و تهيه ShapeFile 5
  • اندكس شيت بندي منطقه در سيستم مختصات اوليه
    اندكس شيت بندي منطقه در سيستم مختصات UTM-WGS84
    اندكس شيت بندي منطقه با فرمت Shape File
    حدكار منطقه در هردو سيستم اوليه و UTM-WGS84 با فرمتهاي Dgn، Shape File
  1.  
برش شيت 5
  • اجراي Script  برش شيت
جمع 100  

 

2-محصول نهائي
محصول نهائي حاصل از عمليات فوق را مي‌توان بشرح زير برشمرد :
نقشه زمين مرجع شده در سيستم مختصات اوليه با فرمت Jpg و يا Tiff
نقشه زمين مرجع شده در سيستم مختصات UTM-WGS84 با فرمت Jpg و يا Tiff
نقشه زمين مرجع شده در سيستم مختصات UTM-WGS84 كه در قطع كادر هر شيت برش خورده است با فرمت Jpg و يا Tiff
اندكس شيت بندي هر منطقه كه بنام منطقه همراه با سال و مقياس نامگذاري گرديده است در سيستم مختصات اوليه نقشه ها با فرمت Dgn
اندكس شيت بندي هر منطقه در سيستم مختصات UTM-WGS84 با فرمت Dgn
اندكس شيت بندي هر منطقه در سيستم مختصات UTM-WGS84 با فرمت Shape File
حدكار هر منطقه در هردو سيستم مختصات اوليه و UTM-WGS84 و با فرمتهاي Dgn، Shape File و يا پايگاه داد Geodatabases قابل ارائه مي‌باشد.
چالشهاي پروژه
موارد زير را مي‌توان بعنوان چالشهاي اين عمليات برشمرد كه اميد است براي ادامه كار، مديريت محترم خدمات فني و اداره كل نظارت و كنترل فني سازمان با بررسي نتايج انجام كار روي نقشه هاي ارسال شده، تعيين تكليف نمايند:
دقت زمين مرجع شدن كردن نقشه ها در سيستم مختصات اوليه مهمترين چالش اين فعاليت مي‌باشد. بطوريكه اين دقت معمولا به دقت اسمي نقشه نميرسد. در اجراي اين فعاليت در اداره كل نقشه برداري شمالشرق، خطاي مجاز اين عمليات به ميزان دو برابر دقت اسمي نقشه در نظر گرفته شده است. در برخي مناطق علي رغم در نظر گرفتن روشهاي مختلف جانمائي ، خطا باز هم فراتر از اين مقدار بوده و بعضا به پنج برابر دقت اسمي نقشه ها هم مي‌رسد. لذا تعيين تكليف مقدار خطاي زمين مرجع نمودن نقشه ها مورد انتظار است.
سيستم مختصات نقشه هاي اوليه ED50 و يا محلي مي باشد. لذا با توجه به لزوم تبديل سيستم مختصات اي نقشه ها به UTM-WGS84 مي توان از جابجائي  (Shift)ساده نقشه ها و يا استفاده از يك چند جمله اي براي اين منظور استفاده نمود. لذا تعيين تكليف نحوه تبديل سيستم مختصات در اين نقشه ها مورد انتظار مي باشد.
فرمت خروجي نقشه ها يكي ديگر از چالشهاست. علي رغم تبديل آسان فرمتهاي تصويري زمين مرجع شده در بسياري از نرم افزارها، تعيين فرمت واحد براي اين منظور مورد انتظار است.
فرمتهاي GeoTiff ، Tiff+tfw و Jpg+Jgw از نمونه فرمتهائي است كه بيشتر مورد استفاده قرار مي‌گيرد. فشرده سازي و يا عدم آن در فرمت Tiff و نيز روش فشرده سازي بايد تعيين تكليف گردد.
پيشنهاد مديريت نقشه فرمت Jpg+Jgw براي ارائه محصول نهائي مي‌باشد.

 برگشت

1399/1/6 17:27:46
برگزاري جلسه ستاد فرماندهي اقتصاد مقاومتي استان باحضور استاندارخراسان رضوي ورئيس سازمان مديريت وبرنامه ريزي استان
آمار بازديد
تعداد بازدید از سایت 86720 تعداد بازدید از صفحه 67 تعداد بازدید امروز صفحه 1
ارتباط با ما

نشاني : مشهد ، بلوار وكيل آباد ، نبش اقبال لاهوري

تلفن تماس :  86- 35022384  / 82-35022380

 دورنگار : 35018606

نظر سنجي
مطالب سايت را چگونه ارزيابي مي كنيد؟



مشاهده نتایج
كليه حقوق اين سايت متعلق به سازمان مديريت و برنامه ريزي استان خراسان رضوي ميباشد
Powered by Tetis PORTAL